شب یلدا

در آیین کهن، بنابر یک سنت دیرینه آیین مهر شاهان ایرانی در روز اول دی‌ماه تاج و تخت شاهی را بر زمین می‌گذاشتند و با جامه‌ای سپید به صحرا می‌رفتند و بر فرشی سپید می‌نشستند. دربان‌ها و نگهبانان کاخ شاهی و همهٔ برده‌ها و خدمت‌کاران در سطح شهر آزاد شده و به‌سان دیگران زندگی می‌کردند. رئیس و مرئوس، پادشاه و آحاد مردم همگی یکسان بودند(صحت این امر موکد نیست، شاید تنها افسانه باشد). جشن یلدا در ایران امروز نیز با گرد هم آمدن و شب‎نشینی اعضای خانواده و اقوام در کنار یکدیگر برگزار می‎شود. متل گویی که نوعی شعرخوانی و داستان خوانی است در قدیم اجرا می‌شده‌است به این صورت که خانواده‌ها در این شب گرد می‌آمدند و پیرتر‌ها برای همه قصه تعریف می‌کردند. آیین شب یلدا یا شب چله، خوردن آجیل مخصوص، هندوانه، انار و شیرینی و میوه‌های گوناگون است که همه جنبهٔ نمادی دارند و نشانهٔ برکت، تندرستی، فراوانی و شادکامی هستند، این میوه‌ها که اکثراً کثیر الدانه هستند، نوعی جادوی سرایتی محسوب می‌شوند که انسان‌ها با توسل به برکت خیزی و پر دانه بودن آنها، خودشان را نیز مانند آنها برکت خیز می‌کنند و نیروی باروی را در خویش افزایش می‌دهند و همچنین انار و هندوانه با رنگ سرخشان نمایندگانی از خورشیدند در شب. در این شب هم مثل جشن تیرگان، فال گرفتن از کتاب حافظ مرسوم است. حاضران با انتخاب و شکستن گردو از روی پوکی و یا پُری آن،آینذه گویی می‌کنند.

در خطهٔ شمال و آذربایجان رسم بر این است که در این شب خوانچه‌ای تزیین شده به خانهٔ تازه‌عروس یا نامزد خانواده بفرستند. مردم آذربایجان در سینی خود هندوانه‌ها را تزئین می‌کنند و شال‌های قرمزی را اطرافش می‌گذارند. درحالی که مردم شمال یک ماهی بزرگ را تزئین می‌کنند و به خانهٔ عروس می‌برند.

سفرهٔ مردم شیراز مثل سفرهٔ نوروز رنگین است. مرکبات و هندوانه برای سرد مزاج‌ها و خرما و رنگینک برای گرم مزاج‌ها موجود است. حافظ‌خوانی جزو جدانشدنی مراسم این شب برای شیرازی‌هاست. البته خواندن حافظ در این شب نه تنها در شیراز مرسوم است، بلکه رسم کلی چله‌نشینان شده‌است.

ادامه نوشته

شناختی از دانش شناسی

نام درس:مبانی آرشیو و اطلاع رسانی

تاریخ ارائه : ٢٨/٩/٨۸

نام استاد:خانم دکتر حداد

نام اعضای گروه :  مریم چیذری، هیوا  رضایی جو، حورناز کشاورزیان، سحر منصوری

مشخصات کتاب
نام کتاب : شناختی از دانش شناسی (علوم کتابداری و دانش شناسی)

نام نویسنده : دکتر هوشنگ ابرامی تهران، انتشارات کتابدار،

 

مقدمه

هر کلمه ای در پس ظاهر خود دارای معنای متفاوتی است که ما انسان ها بر اساس تجربیات و فرهنگ خود از آن ها دریافت به خصوص داریم. به این ترتیب دانش آدمی بر اساس به روز بودن اطلاعات به سمت جلو نام بر می دارد. ما در زندگی روزانه خود ممکن است با کتاب و دانش بسیار سرو کار داشته باشیم ولی آنچه که مورد توجه است گسترش دانش بشری به معنای عام است به نوعی کتاب یک رسانه گروهی است که در آن مطالب گردآوری شده است. هدف از این تحقیق پی بردن به سیر تکاملی زبان، مراحل شکل گیری آن چگونگی به وجود آمدن کتابخانه در نقاط مختلف ، آموختن روش های آسان خوانی و مطالبی که در کتاب گردآوری شده است.

پژوهش با روش علمی عالیترین مرحله فراگیری و بالاتری راه کشف محصولاتی است که پیش پای آدمی است.

آنچه برای همیشه باقی می ماند نوشته هایی است که انسان از خود به جای می گذارد پس می توان گفت دانش مدون مرگ ناپذیر است . کتابخانه باید نیاز جامعه را برآورده کند و شناخت این نیازها بر عهده کتابدار است.

ادامه نوشته

باز این چه شورش است ..............

 

 

باز این چه شورش است که در خلق عالم است
باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین
بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است

این صبح تیره باز دمید از کجا کزو
کار جهان و خلق جهان جمله درهم است

گویا طلوع می کند از مغرب آفتاب
کاشوب در تمامی ذرات عالم است

گر خوانمش قیامت دنیا بعید نیست
این رستخیز عام که نامش محرم است

در بارگاه قدس که جای ملال نیست
سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است

جن و ملک بر آدمیان نوحه می کنند
گویا عزای اشرف اولاد آدم است

محتشم کاشانی

 

اطلاعاتی در مورد دانشکده

این دانشکده با نام دانشکده علوم سیاسی و ارتباطات اجتماعی، پس از ایجاد مجتمع دانشگاهی ادبیات و علوم انسانی در دی ماه 1360 تشکیل شد و به دنبال جدا شدن رشته علوم سیاسی از این مجتمع و انتقال آن به دانشگاه تهران و شهید بهشتی، به دانشکده علوم اجتماعی تغییر نام داد.

در سال  1362،  دانشكده داراي يك رشته و چهار گرايش بود :پژوهشگری اجتماعی/تعاون و رفاه اجتماعی/خدمات اجتماعی/گرایش برنامه ریزی اجتماعی/

در سال تحصیلی 67 - 1366 تعداد  1300 نفر دانشجوی شاغل به تحصیل در رشته علوم اجتماعی با پنج گرایش خدمات اجتماعی ،  ارتباطات اجتماعی، برنامه ریزی اجتماعی، تعاون و رفاه اجتماعی و پژوهـشگری اجتماعی در مقطع کارشـناسـی مشغول به تحصیل بوده اند .

این دانشکده همچنین دارای  نفر38 عضو هیات علمی تمام وقت و 34 نفر عضو نیمه وقت در پنج گروه آموزشی ارتباطات اجتماعی ، خدمات اجتماعی ، پژوهشگری اجتماعی ، برنامه ریزی اجتماعی و تعاون و رفاه اجتماعی می باشد. 

عید غدیر مبارک

شبي در محفلي ذکر علي بود

شنيدم عارفي فرزانه فرمود

اگر آتش به زير پوست داري

نسوزي گر علي را دوست داري

خورشيد شکفته در غدير است علي

باران بهار در کوير است علي

بر مسند عاشقي شهي بي همتاست

بر ملک محمدي امير است علي

عید غدیر بر همه مبارک

آشنای بابانکهای اطلاعاتی

بانک های اطلاعاتی:مجموعه ای از اطلاعات درباره یک موضوع خاص که هر مجموعه به صورتی مجزا ذخیره.نگهداری و بازیابی می شود و هیچ ارتباطی بین آنها نیست.

یکی از ابزارها و شیوهای جدید برای ذخیره سازی و بازاریابی اطلاعات رایانه است.رایانه ها سیر تکاملی داشتند و دارای تاریخچه ای هستند.

در ادامه شما را با اطلاعات کامل از بانکهای اطلاعاتی آشنا می کنیم.

ادامه نوشته

مقدمه ای برشناخت اسناد آرشیوی

نام درس:مبانی آرشیو و اطلاع رسانی
نام استاد:خانم دکتر حداد
اعضای گروه: مژده محب عالی ، نیکا خسروی ، مهسا سلیمانی ، پریزاد فراهانی مقدم ، مطهره سادات آهن خای
تاریخ ارائه:30/8/88
مشخصات کتاب
نام کتاب : مقدمه ای برشناخت اسناد آرشیوی
نام نویسنده : غلامرضا فدایی عراقی

 

فصل اول: سند و مدرك

تعريف سند و مدرك از نظر لغوي: 
سند:‌ دليل،‌ رسيد،‌ قبض،‌ نوشته،‌ مدرك،‌ نوشته اي كه قابل استفاده است،‌ چيزي كه به آن اعتماد كنند،‌ جمع آن اسناد است.
سند دو نوع است:
1) رسمي كه در مرجعي ذي صلاحيت تنظيم شده است. 2) عادي كه در مرجعي ذي صلاحيت تنظيم نشده باشد.
مدرك: محل ادراك،‌ حس،‌ زمان ادراك،‌ مأخذ و دليل چيزي و جمع آن مدرك است. 

تعريف سند و مدرك از نظر اصطلاحي: 
اسناد تاريخي بخشي از محتويات بايگاني هاست كه امروزه از مهمترين منابع پژوهشي است و كليه مكاتبات سلطنتي،‌ فرمان ها،‌ معاهدات سياسي، انواع نوشته هاي اداري و ديواني،‌ اسناد قضايي،‌ مالي و بخشي از مكاتبات خصوصي و خانوادگي است كه به طور طبيعي در اثر فعاليت ها و عمليات اشخاص و سازمان ها به وجود آمده است؛‌ در حالي كه مدارك عبارت است از كليه مطالبي كه سنديت داشته و فرد يا سازمان، آن را به وجود آورده است. مدارك عام تر از اسناد است كه هر فرد يا مؤسسه اي براي نگهداري آن اقدام مي كند. هنوز تفكيك قابل ملاحظه اي بين سند و مدرك وجود ندارد و گاه به جاي يكديگر به كار مي روند. 

 

ادامه نوشته